[FF7] OWS : Case of Shinra & Case of Yuffie
posted on 26 Jun 2009 20:23 by glorfindel in Final
Source : http://xcomprandomness.co.uk/ff7novels/
On the way to smile : Case of Shinra
Written By : Kazushige Nojima
Translated to English by : Xcomp
To Thai by : BeeJang
...........................................
ณ ซากสถานโบราณ ---
มิชชั่นที่มอบหมายให้เส็ง หัวหน้าแผนก Administrative Research บริษัทชินระ หรือที่รู้จักกันว่า “ทาร์ค” คือการไปเอาศิลาโบราณที่ถูกเรียกว่า “มาเทเรียดำ” อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ครู่เดียว เซฟิรอธปรากฏตัวขึ้นและทำร้ายเขาอย่างสาหัส ปล่อยให้นอนพิงกำแพงเฉียดเส้นขอบแห่งความตาย เลือดไหลไม่หยุด และเขากำลังหมดสติ เมื่อเขากำลังเตรียมตัวจะตาย เอริสและเพื่อน ๆ ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาต่างมายังซากสถานแห่งนี้ในการไล่ล่าเซฟิรอธ
การเฝ้าคุมลูกหลานของเผ่าโบราณและหาโอกาสช่วยเหลือบริษัทในดุลพินิจได้เป็นหน้าที่ของเขามาเป็นเวลานานแล้ว บางครั้ง เขาอยู่ในสภาวะกดดันมากจากวิธีรุนแรงของผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ภายในบริษัทชินระ พวกเขาคิดว่านี่เป็นวิธีที่นุ่มนวลมาก ครั้งหนึ่ง เขาพยายามควบคุมแม่ของเอริสด้วยการใช้กำลัง และผลคือสูญเสียเธอไป มันส่งผลต่อหลักการของเส็งและทำให้เขาไตร่ตรองการกระทำของเขา
เอริสเป็นลูกหลานคนสุดท้ายของเผ่าโบราณในโลกนี้ เส็งคิดว่าใครบางคนที่เป็นสัญลักษณ์ด้านมืดของบริษัทเช่นเขา ไม่ควรจะไปเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตอันสูงส่งเช่นเธอ และเพราะแบบนั้น วันคืนที่เขาจะแค่เฝ้ามองเธอจึงเริ่มขึ้น
* * *
ครั้งแรกที่เอริสพูดกับเขาก็เมื่อเธอยังเป็นแค่เด็กน้อย
“ขอบคุณที่อุตส่าห์เหน็ดเหนื่อยนะคะ”
เส็งสงสัยกับคำพูดที่เขาเพิ่งได้ยินจากเด็กน้อย มองจากการนิ่งเงียบของเขา เอริสจึงพูดต่อ
“คุณมาปกป้องหนูใช่ไหม?”
เมื่อเส็งคิดถึงมิชชั่นของเขา บางทีมันอาจดีกว่าที่จะถือโอกาส แต่เส็งกลับบอกเธอตรง ๆ ในขณะนั้นของชีวิตกลับเป็นเวลาที่เขารู้สึกซื่อสัตย์ที่สุด
“ฉันคือเส็งจากบริษัทชินระ ฉันมีเรื่องที่จะต้องพูดกับหนู”
“หนูเกลียดชินระ!”
เมื่อเขาเฝ้ามองหลังของเด็กน้อยวิ่งหนีไป เส็งคิดว่ามันเป็นแบบนี้ดีแล้ว และก็โล่งใจ เขาคิดกับตัวเองว่าแม้แต่วันที่เขาต้องบังคับพาเธอไปโดยใช้กำลัง เขาก็ยังคงไม่สามารถโกหกเธอได้
หลังจากนั้นหลายปีและเหตุการณ์บางอย่างผ่านไป เอริสติดต่อกับกลุ่มต่อต้านชินระอวาแลนซ์ และเหตุการณ์ก็ผลิกผันรุนแรง เส็งรู้สึกปั่นป่วนจนเขาแทบควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ และเพราะเหตุนั้น เขาถึงปฏิบัติต่อเอริสอย่างเลวร้ายจนแม้แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาต่างทำเย็นชาต่อเขา เขาคิดเสมอว่าต้องพูดอะไรกับพวกเขา
นี่มันไม่ใช่ความเลวร้าย สำหรับเอริส ชินระนี่ล่ะที่เป็นปีศาจ และนี่คือเหตุผลว่าปีศาจควรจะปฏิบัติอย่างปีศาจ --
TBC
.........................................
On the way to smile : Case of Yuffie
Written By : Kazushige Nojima
Translated to English by : Xcomp
To Thai by : BeeJang
.........................................
นครที่ถูกลืม ทะเลสาบเล็ก ๆ ที่ซึ่งเอริสเสียชีวิตและเฝ้ามองทุกคนจากไป ยุฟฟี่และคนอื่น ๆ กลับมาที่นี่อีกครั้งเพื่อให้เธอรู้ว่าการต่อสู้กับเซฟิรอธจบสิ้นแล้ว พวกเขาต่างยืนเงียบ ๆ รอบ ๆ แท่นบูชาทะเลสาบ ไม่มีใครกล่าวสิ่งใด แต่พวกเขาแต่ละคนต่างพูดกับเอริสในแบบของตน
“ลาก่อน”
มันเป็นเสียงทุ้มต่ำของวินเซนต์ เมื่อยุฟฟี่หันมาจ้องเขา ชายเสื้อคลุมสีแดงก็พลิ้วปลิวเบื้องหลังเขาแล้ว อะไรของเขาเนี่ย ยุฟฟี่คิดในใจ นี่เป็นวิธีที่เขาจะจากพวกเราไปเหรอ?
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว~!”
เธอร้องลั่น รีบวิ่งไล่ตามเขา
“นายจากพวกเราไปแบบนี้ได้ไง? พวกเราเป็นสหายร่วมศึกกันมานะ”
คำค้านของเธอหยุดเขาไม่ได้ เธอวิ่งไปหน้าเขาและยืนจ้องหน้า เขาดูราวกับเขากำลังจ้องมองไปยังจุดไกล ๆ ยุฟฟี่ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรหรืออะไรอยู่ในใจเขา แต่สายตาของเขาทรงพลังมาก เธอก้าวถอยไปโดยทันที รู้ว่าเธอไม่สามารถหยุดเขาได้
“รักษาตัวนะ” วินเซนต์กล่าวเมื่อเขาเดินผ่านเธอ ยุฟฟี่ไม่เคยคาดคิดคำพูดเหล่านี้จากเขา และปล่อยให้มันผ่านไปเมื่อเธอสัมผัสถึงหัวใจของเขาเป็นครั้งแรก
คลาวด์ ทิฟา บาร์เร็ต ซิดและเรดเทอร์ธีนต่างกำลังเฝ้ามองพวกเขา
“ดูเหมือนเขามีที่ ๆ ต้องไป” ยุฟฟี่กลับมารายงานเพื่อน ๆ
“คงไปหาผู้หญิงของเขา ถึงเวลาฉันไปบ้างเหมือนกัน” ซิดกล่าว
“ใช่ นายพูดถูก ฉันก็เหมือนกัน” บาร์เร็ตเห็นด้วย
ทุกคนต่างมีคนที่ต้องการไปพบ ยุฟฟี่คิด เธอรู้ดีแต่ก็ไม่สามารถหยุดไม่ให้คิด
“พวกนายเนี่ยไม่ได้ใส่ใจกันเลยนะ”
“นั่นหมายถึงว่าพวกเรารู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกไง” ซิดกล่าวเมื่อเขาเริ่มเดินจากไป คลาวด์กับทิฟาพยักหน้า แม้แต่เรดเทอร์ธีนก็ตกลง ก็แค่บังคับตัวเอง ยุฟฟี่คิด
“ใช่”
เมื่อเธอเริ่มรู้สึกเหมือนกับพวกเขา เธอยอมรับว่าอะไรจะเกิดขึ้น
“ไปกันเถอะ”
TBC
.........................................
- ชอบตอนของเส็งนะเนี่ย รู้สึกว่าพี่เส็ง Angst
- รักพี่เส็งมากกว่าพี่เซฟอีกนะ ตอนนี้อะ~
- ดูพี่วินจิ เอิ๊กกก ๆ คงอยากไปเจ๊นานแล้วล่ะ แต่หน้าที่มันบังคับ ต้องไปเจอพี่เซฟก่อน ฮ่าฮ่า
- จริง ๆ ตอนหนูยุฟฟี่มันต้องเศร้านะ เพราะหนูต้องดูแลคนป่วยจีโอสติกม่าที่วูไท
- ทำไมไม่มีบทพี่วิน
- แต่คงไม่มีล่ะ พี่เค้าคงไปหาเจ๊ที่ถ้ำ แล้วก็อยู่เฝ้าถ้ำอีกนาน น่าเบื่อ ไม่มีอะไรเขียน เอิ๊กกก
- งี้ตรูเขียนเองก็ได้ชิ
- ตอนน้องนานากิ เดี๋ยวแปลต่อค่ะ
- รู้สึกว่าตอนนานากิแอบน่ารักนิด ๆ
On the way to smile : Case of Shinra
Written By : Kazushige Nojima
Translated to English by : Xcomp
To Thai by : BeeJang
...........................................
ณ ซากสถานโบราณ ---
มิชชั่นที่มอบหมายให้เส็ง หัวหน้าแผนก Administrative Research บริษัทชินระ หรือที่รู้จักกันว่า “ทาร์ค” คือการไปเอาศิลาโบราณที่ถูกเรียกว่า “มาเทเรียดำ” อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ครู่เดียว เซฟิรอธปรากฏตัวขึ้นและทำร้ายเขาอย่างสาหัส ปล่อยให้นอนพิงกำแพงเฉียดเส้นขอบแห่งความตาย เลือดไหลไม่หยุด และเขากำลังหมดสติ เมื่อเขากำลังเตรียมตัวจะตาย เอริสและเพื่อน ๆ ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาต่างมายังซากสถานแห่งนี้ในการไล่ล่าเซฟิรอธ
การเฝ้าคุมลูกหลานของเผ่าโบราณและหาโอกาสช่วยเหลือบริษัทในดุลพินิจได้เป็นหน้าที่ของเขามาเป็นเวลานานแล้ว บางครั้ง เขาอยู่ในสภาวะกดดันมากจากวิธีรุนแรงของผู้ใต้บังคับบัญชา แต่ภายในบริษัทชินระ พวกเขาคิดว่านี่เป็นวิธีที่นุ่มนวลมาก ครั้งหนึ่ง เขาพยายามควบคุมแม่ของเอริสด้วยการใช้กำลัง และผลคือสูญเสียเธอไป มันส่งผลต่อหลักการของเส็งและทำให้เขาไตร่ตรองการกระทำของเขา
เอริสเป็นลูกหลานคนสุดท้ายของเผ่าโบราณในโลกนี้ เส็งคิดว่าใครบางคนที่เป็นสัญลักษณ์ด้านมืดของบริษัทเช่นเขา ไม่ควรจะไปเข้าใกล้สิ่งมีชีวิตอันสูงส่งเช่นเธอ และเพราะแบบนั้น วันคืนที่เขาจะแค่เฝ้ามองเธอจึงเริ่มขึ้น
* * *
ครั้งแรกที่เอริสพูดกับเขาก็เมื่อเธอยังเป็นแค่เด็กน้อย
“ขอบคุณที่อุตส่าห์เหน็ดเหนื่อยนะคะ”
เส็งสงสัยกับคำพูดที่เขาเพิ่งได้ยินจากเด็กน้อย มองจากการนิ่งเงียบของเขา เอริสจึงพูดต่อ
“คุณมาปกป้องหนูใช่ไหม?”
เมื่อเส็งคิดถึงมิชชั่นของเขา บางทีมันอาจดีกว่าที่จะถือโอกาส แต่เส็งกลับบอกเธอตรง ๆ ในขณะนั้นของชีวิตกลับเป็นเวลาที่เขารู้สึกซื่อสัตย์ที่สุด
“ฉันคือเส็งจากบริษัทชินระ ฉันมีเรื่องที่จะต้องพูดกับหนู”
“หนูเกลียดชินระ!”
เมื่อเขาเฝ้ามองหลังของเด็กน้อยวิ่งหนีไป เส็งคิดว่ามันเป็นแบบนี้ดีแล้ว และก็โล่งใจ เขาคิดกับตัวเองว่าแม้แต่วันที่เขาต้องบังคับพาเธอไปโดยใช้กำลัง เขาก็ยังคงไม่สามารถโกหกเธอได้
หลังจากนั้นหลายปีและเหตุการณ์บางอย่างผ่านไป เอริสติดต่อกับกลุ่มต่อต้านชินระอวาแลนซ์ และเหตุการณ์ก็ผลิกผันรุนแรง เส็งรู้สึกปั่นป่วนจนเขาแทบควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ และเพราะเหตุนั้น เขาถึงปฏิบัติต่อเอริสอย่างเลวร้ายจนแม้แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาต่างทำเย็นชาต่อเขา เขาคิดเสมอว่าต้องพูดอะไรกับพวกเขา
นี่มันไม่ใช่ความเลวร้าย สำหรับเอริส ชินระนี่ล่ะที่เป็นปีศาจ และนี่คือเหตุผลว่าปีศาจควรจะปฏิบัติอย่างปีศาจ --
TBC
.........................................
On the way to smile : Case of Yuffie
Written By : Kazushige Nojima
Translated to English by : Xcomp
To Thai by : BeeJang
.........................................
นครที่ถูกลืม ทะเลสาบเล็ก ๆ ที่ซึ่งเอริสเสียชีวิตและเฝ้ามองทุกคนจากไป ยุฟฟี่และคนอื่น ๆ กลับมาที่นี่อีกครั้งเพื่อให้เธอรู้ว่าการต่อสู้กับเซฟิรอธจบสิ้นแล้ว พวกเขาต่างยืนเงียบ ๆ รอบ ๆ แท่นบูชาทะเลสาบ ไม่มีใครกล่าวสิ่งใด แต่พวกเขาแต่ละคนต่างพูดกับเอริสในแบบของตน
“ลาก่อน”
มันเป็นเสียงทุ้มต่ำของวินเซนต์ เมื่อยุฟฟี่หันมาจ้องเขา ชายเสื้อคลุมสีแดงก็พลิ้วปลิวเบื้องหลังเขาแล้ว อะไรของเขาเนี่ย ยุฟฟี่คิดในใจ นี่เป็นวิธีที่เขาจะจากพวกเราไปเหรอ?
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว~!”
เธอร้องลั่น รีบวิ่งไล่ตามเขา
“นายจากพวกเราไปแบบนี้ได้ไง? พวกเราเป็นสหายร่วมศึกกันมานะ”
คำค้านของเธอหยุดเขาไม่ได้ เธอวิ่งไปหน้าเขาและยืนจ้องหน้า เขาดูราวกับเขากำลังจ้องมองไปยังจุดไกล ๆ ยุฟฟี่ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรหรืออะไรอยู่ในใจเขา แต่สายตาของเขาทรงพลังมาก เธอก้าวถอยไปโดยทันที รู้ว่าเธอไม่สามารถหยุดเขาได้
“รักษาตัวนะ” วินเซนต์กล่าวเมื่อเขาเดินผ่านเธอ ยุฟฟี่ไม่เคยคาดคิดคำพูดเหล่านี้จากเขา และปล่อยให้มันผ่านไปเมื่อเธอสัมผัสถึงหัวใจของเขาเป็นครั้งแรก
คลาวด์ ทิฟา บาร์เร็ต ซิดและเรดเทอร์ธีนต่างกำลังเฝ้ามองพวกเขา
“ดูเหมือนเขามีที่ ๆ ต้องไป” ยุฟฟี่กลับมารายงานเพื่อน ๆ
“คงไปหาผู้หญิงของเขา ถึงเวลาฉันไปบ้างเหมือนกัน” ซิดกล่าว
“ใช่ นายพูดถูก ฉันก็เหมือนกัน” บาร์เร็ตเห็นด้วย
ทุกคนต่างมีคนที่ต้องการไปพบ ยุฟฟี่คิด เธอรู้ดีแต่ก็ไม่สามารถหยุดไม่ให้คิด
“พวกนายเนี่ยไม่ได้ใส่ใจกันเลยนะ”
“นั่นหมายถึงว่าพวกเรารู้ว่าเราจะได้เจอกันอีกไง” ซิดกล่าวเมื่อเขาเริ่มเดินจากไป คลาวด์กับทิฟาพยักหน้า แม้แต่เรดเทอร์ธีนก็ตกลง ก็แค่บังคับตัวเอง ยุฟฟี่คิด
“ใช่”
เมื่อเธอเริ่มรู้สึกเหมือนกับพวกเขา เธอยอมรับว่าอะไรจะเกิดขึ้น
“ไปกันเถอะ”
TBC
.........................................
- ชอบตอนของเส็งนะเนี่ย รู้สึกว่าพี่เส็ง Angst
- รักพี่เส็งมากกว่าพี่เซฟอีกนะ ตอนนี้อะ~
- ดูพี่วินจิ เอิ๊กกก ๆ คงอยากไปเจ๊นานแล้วล่ะ แต่หน้าที่มันบังคับ ต้องไปเจอพี่เซฟก่อน ฮ่าฮ่า
- จริง ๆ ตอนหนูยุฟฟี่มันต้องเศร้านะ เพราะหนูต้องดูแลคนป่วยจีโอสติกม่าที่วูไท
- ทำไมไม่มีบทพี่วิน
- แต่คงไม่มีล่ะ พี่เค้าคงไปหาเจ๊ที่ถ้ำ แล้วก็อยู่เฝ้าถ้ำอีกนาน น่าเบื่อ ไม่มีอะไรเขียน เอิ๊กกก
- งี้ตรูเขียนเองก็ได้ชิ
- ตอนน้องนานากิ เดี๋ยวแปลต่อค่ะ
- รู้สึกว่าตอนนานากิแอบน่ารักนิด ๆ
Tags: final 7, final fantasy, june, june write, junewrite, nanaki, ows, shinra, vincent, yuffie4 Comments
(ออกจากมุมมืดมาเม้นท์)
ชอบพี่เส็งกับพี่วินฯค่ะ
รออ่านตอนต่อไปเรื่อยๆนะคะ
#1 By Meiko S. on 2009-06-26 20:51