For the love of Vincent

ต๊ะเรื่องงานหนังสือก่อน ไว้วันหลังค่อยเขียน

........

สปอย Crisis Core

ได้อ่าน Entry เรื่อง Crisis Core ตอน 10 ของบอนแล้ว ก็อดรนทนไม่ไหว จากที่คิดว่าเดี๋ยวเก็บมิชชั่นก่อน กลายเป็นตรูลุยจบเลยดีกว่า .. แล้วก็อย่างที่บอนบอกจริง ๆ ว่าไฟล์ฉากช่วงท้ายคุณภาพห่วยกว่าภาค JP มาก ๆ ก็เซ็งไปนิดนึงล่ะนะ

คิดถูกจริง ๆ ที่ซื้อ PSP (คิดถูกยิ่งขึ้นที่ซื้อ Limited Edition ฮา) จะว่าไปเก็บเงินซื้อ PSP ก็เพราะ Crisis Core นี่ล่ะ ไม่ผิดหวังจริง ๆ ค่ะ

มันคือความลงตัวก็ว่าได้ ทั้งเนื้อเรื่อง ระบบการเล่น ภาพ เสียง มันลงตัวไปหมด เกมส์มันสนุก เล่นเพลิน มีทั้งส่วนยากและง่าย และมีเรื่องให้คิดแก้ปัญหา ไม่ใช่ไหลไปตามเนื้อเรื่องอย่างเดียว มินิเกมส์ก็ดี มิชชั่นก็ดี สรุปคือ ดีไปซะหมด .. แต่ข้อเสียคือ อย่างที่บอนบอกอีกนั่นล่ะ ระยะเวลาในการทำเกมส์นี้ ยาวนานมาก ๆ นานเกินไปค่ะ แต่พอได้เล่นแล้ว .. ลืมเรื่องระยะเวลาการผลิตไปเลยค่ะ ...

ขณะพิมพ์อยู่นี้ กำลังดู Staff Roll ค่ะ

ความรู้สึกคือ ... เศร้าและซึมค่ะ

ทั้งที่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ชมฉากจบน่ะนะ ได้โหลดดูมูฟวี่มาตั้งนานแล้ว แต่ความรู้สึกที่ได้ดูจากที่โหลด กับความรู้สึกที่ได้เล่นเองตั้งแต่จบจนถึงได้เห็นฉากจบน่ะ มันผิดกันลิบลับเลย ถึงได้วางเกมส์นี้เป็นเกมส์ที่เยี่ยมเกมส์หนึ่งที่ได้เล่นเลย จะเรียกว่าประทับใจก็ได้

คิดว่าเขาทำช่วงจบได้ดีมาก ๆ คิดว่าหลายคนน่าจะรู้แล้ว ว่าฉากสุดท้าย แซคต้องสู้กับทหาร และจบลงที่ทหารสามคนรุมยิงแซคจนตาย .. บีบคั้นหัวใจมาก .. ซึ่งเขาทำออกมาได้ดีมาก ๆ สื่อความคิดคนใกล้ตายได้ดีจริง ๆ

พอเริ่มพลาด ถูกยิงหนัก ๆ เข้า สล็อตหมุนจนเห็นภาพความทรงจำต่าง ๆ ประดังขึ้นมาในหัว เห็นภาพคนใกล้ชิดต่าง ๆ ของแซค ถ่ายเทออกมา แล้วก็ลางเลือนไป จากนั้นก็กลายเป็นความขาวว่างเปล่า ... พอหมดแรง พลังเหลือเพียงหนึ่ง ดาบยกไม่ขึ้น ฟันยังไงทหารกระจอกก็ไม่ตาย พอโดนยิงอีก ภาพของเอริสก็เข้ามา กระจ่างชัดอยู่คนเดียวในสมอง แล้วก็หายไป จอภาพดำมืด มีแต่เสียงปืนดังติด ๆ กันเป็นชุด

ชอบตรงนี้มาก ๆ ได้อารมณ์บีบคั้นหัวใจจริง ๆ

ตลอดเวลาที่เล่นเกมส์ มันมีแต่ความขำ ความฮา ใคร ๆ ก็รู้ว่านิสัยแซคเป็นยังไง เรียกว่าเล่นไปขำไปก็ว่าได้ ชอบตรงที่ เกมส์ี้นี้สร้างมาเพื่อแฟนเกิร์ลโดยเฉพาะ เพราะมันจะมีข้อมูลเด็ด ๆ ที่ทำให้บรรดาแฟน ๆ กรี๊ดได้เป็นระยะ ๆ

โดยเฉพาะเรื่องของแฟนคลับบรรดาเฟิร์สคลาสโซลเยอร์ทั้งหลาย โอย เด็ดดีจริง ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนชีวิตจริงยังไงก็ไม่รู้ ฮา .. ทั้งแฟนคลับเซฟิรอธ แองจีล เจเนซิส หรือแม้แต่แซค น้องใหม่เฟิร์สคลาส แฟน ๆ แต่ละคนสุดยอดจริง ๆ โดยเฉพาะเรื่องข้อมูลลับ ค่อนข้างถูกใจสาว ๆ เป็นที่สุด ซึ่งก็ดี เพราะทำให้เรา ๆ รู้จักตัวละครมากขึ้น ทั้งเรื่องแชมพูสระผมของเซฟ ความบ้าเลิฟเลสของเจเนซิส หรือนิสัยน่ารัก ๆ ของแองจีล .. ถูกใจมาก ๆ

แล้วก็เรื่องข้อมูลด้วย อย่างน้อย มันเติมข้อมูลช่วงชินระรุ่งเรืองได้เป็นอย่างดี จากก่อนหน้านี้ ไฟนอล 7 ถึงภาค AC ถึงภาค DC เราไม่เคยเห็นชินระสมัยยังรุ่ง ๆ เป็นบริษัทที่ใหญ่โต มีชั้นของโซลเยอร์ไว้พักผ่อน พบปะ มีห้องสรุปงานสั่งงาน ห้องทำมาเทเรีย ห้องเทรนนิ่ง หรือแม้แต่ห้องทำงานของหัวหน้าโซลเยอร์อย่างลาซาร์ด ก่อนหน้าที่เกมส์ีนี้ออก มันคือภาพที่เรา ๆ (โดยเฉพาะนักแต่งฟิคทั้งหลาย) สร้างกันขึ้นเอง ว่าชินระในจินตนาการเป็นยังไง พอได้เห็นแล้ว มันเหมือนเติมช่องว่างให้ภาพในจินตนาการชัดขึ้น ซึ่งก็ดีมาก ๆ (เราจะได้ไปจิ้นต่อยอดกันอีก ฮา)

ก่อนหน้านี้ เซฟิรอธเป็นตัวละครที่ พวกเรา ๆ อยากรู้ข้อมูลเพิ่มมากที่สุด เพราะเราจะได้เห็นเซฟิรอธสมัยยังเป็นผู้เป็นคน ไม่ได้สติแตกบ้าคลั่งอะไรทั้งนั้น และเขาก็เป็นอย่างที่เราคิดเอาไว้ เซฟิรอธเหมาะสมทั้งปวงกับคำว่าฮีโร่ ทั้งรูปลักษณ์ รูปร่างและอุปนิสัย จริงอยู่เขาวางตัวผิดกับคนอื่น คือเข้าถึงยาก เหมือนจะเย็นชา ไม่สนใจใคร อาจจะมีข้อยกเว้นแค่สามคน คือแองจีล เจเนซิส .. และคนสุดท้าย ทีหลังสุด ก็คือแซค

หลังจากฝึก (สู้ั) กันอย่างดุเดือดในห้องเทรนนิ่งจนเจเนซิสได้รับบาดเจ็บ ทั้งเซฟและแองจีลต่างไปเฝ้ารอหน้าห้อง เพื่อรอดูอาการเพื่อน พอรู้ว่าต้องถ่ายเลือด เซฟก็อาสาให้เลือดกับเพื่อน มันน่าประทับใจมาก ๆ นะ (แม้เลือดเซฟจะใช้ไม่ได้ก็เหอะ เพราะเซฟเป็นคนโปรเจ็คกับเจเนซิส)

หรือแม้แต่กับแซค ดูท่าทางเซฟจะชอบแซคมาก ๆ เอ่อ ไม่ได้หมายถึงชอบในเชิงอย่างงั้นน่ะนะ มันเหมือนกับรุ่นพี่เอ็นดูรุ่นน้องซน ๆ น่ะ ทั้งบทสนทนา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันกับแซค แซคสู้กับอีฟรีทจนคว่ำมันได้ ดันเผลอหันหลังให้ พออีฟรีทมันลุกขึ้นจะทำร้ายแซคที่ตั้งตัวไม่ทัน เซฟก็พุ่งมากันให้ แล้วก็แทงอีฟรีทดับได้ในดาบเดียว จนแซคประทับใจอ้าปากค้าง .. จากนั้นก็เจอร่างก๊อปปี้เจเนซิส แองจีลหายไป จนเซฟิรอธกล่าวว่าแองจีลทรยศ แซคโวยวายใส่เซฟแทบทันทีว่าเป็นไปไม่ได้ .. จุดนี้ล่ะ ที่เซฟหันมามองแซคเต็ม ๆ ตา เหมือนคล้าย ๆ ว่ามองแบบ .. ไอ้นี้มันกล้าเถียงตรูด้วยเหรอ แถมทำหน้าโกรธอีก เออ มันน่าสนใจดีนะ .. ประมาณนี้ล่ะ

แล้วแองจีลคงเม้าท์เรืองไอ้ลูกหมาแซคให้เพื่อน ๆ ฟังบ่อย ๆ ด้วยล่ะ เซฟถึงได้เหมือน อ๋อ ไอ้นี่เอง ขนาดเจเนซิสยังแกล้งแซคบ่อย ๆ เลย ฮา แล้วเหมือนแซคเองก็ชอบที่จะเข้าหาเซฟ ถึงขนาดชวนคุยเรื่องไร้สาระ ว่าเฟิร์สคลาสมันเป็นยังไง พอเซฟเดินหนี คันเซลเดินมาจะอธิบายให้แซคฟังว่าเฟิร์สคลาสเป็นไง แซคดันทำหน้าเซ็ง เดินหนีเพื่อนซะงั้น แสดงว่าไ้อ้แซคแค่อยากคุยกับเซฟเท่านั้นล่ะ ฮา .. หรือดีใจจนออกนอกหน้าว่าเซฟิรอธโทรมาหา หรือตอนแซคงุ่นง่านโทรหาเซฟิรอธ บ่น ๆ ว่าเซฟิรอธหายไปไหน พยายามโทรหาตั้งนาน

หรือที่จูน่อน ฉากพระอาทิตย์ตกดิน เซฟิรอธเดินมาแซวแซคว่าปล่อยฮอแลนเดอร์หนีไป มิชชั่นล้มเหลว จะเป็นจุดติดลบของแซค แซคเองก็ดีใจที่เจอเซฟ เซฟเองก็มีงาน แต่ผ่านมาตรงนั้นและบอกข่าวแซคถึงเรื่องก๊อปปี้เจเนซิสที่อาละวาดไปทั่วโลก แม้แต่สลัม และยังอนุญาตให้แซคกลับไปมิดการ์ได้ แซคเองก็ลังเล รีรออยู่นานกว่าจะเดินไป จนเซฟต้องหันมาบอกเอียงคอยิ้ม ๆ ว่าเดี๋ยวเราก็ได้เจอกันอีกแน่ ๆ แซคถึงทำเท่ ชี้หน้า แล้วเจอกัน ถึงจะยอมเดินไป

จะว่าไป เซฟิรอธเองก็เป็นหัวหน้าที่ใจดี ที่นีเบล เขารู้ว่าคลาวด์ ทหารที่ติดตามมา มีบ้านเกิดที่นี่ เซฟเอ่ยปากอนุญาตให้คลาวด์ไปหาครอบครัวและเพื่อนได้

แล้วแบบนี้ แม่ยกจะไม่รักไม่หลงได้ไงเนี่ย

แอบหลงรักแองจีล (ก็ไม่ได้แอบหรอก ออกจะบอกโจ่งแจ้ง)

โอ พ่อคุณ พ่อพระ สมแล้วที่เป็นแบบอย่างแก่เหล่าโซลเยอร์ และขวัญใจแม่บ้าน ฮา ยิ่งเล่น ยิ่งหลงแองจีลล่ะ เป็นผู้ชายที่ยึดมั่่นดีจริง ๆ ชอบมากที่เขาไม่ได้อายเรื่องความยากจนของตัวเองเลย แองจีลพูดว่าครอบครัวเขาจน แต่เขาก็ยังมีศักดิ์ศรี และที่สำคัญ ท่าทางแองจีลรักแม่เอามาก ๆ เลย

ผู้ชายอะไร น่ารักที่สุด

แล้วเขาก็ดูจะัเอ็นดูแซคเอามาก ๆ คงเพราะไอ้แซคน่ารัก นิสัยเหมือนลูกหมาน่ะค่ะ แองจีลเลยยิ่งเอ็นดู เวลาสอน เวลาเทรนก็น่ารัก คงเพราะดูจะสนิทกันมาก เพื่อนแซคอย่างคันเซลยังเอ่ยปากเลย ว่าแซคน่าอิจฉา ได้ออกทำงานกับแองจีล (ที่น่าคบที่สุดในบรรดาเฟิร์สคลาสสามคน) บ่อย ๆ .. แองจีลเคยฝึกแซคที่อวดตัวว่าเลเวลอัพทุกครั้งเ้รยย แต่เหมือนจะไร้การพัฒนาจนแองจีลแอบบ่นว่า ตรูควรปล่อยมันกับเซฟสักพัก เอิ๊กก ๆ น่ารักจัง .. และเหมือนว่าแองจีลจะแอบแกล้งแซคบ่อย ๆ รวมทั้งนินทาแซคให้เพื่อน ๆ และแม่ฟังด้วย

อ่านในเมล์แฟนคลับแองจีลยิ่งน่ารัก .. แองจีลรักหมา รักธรรมชาติ ทำอาหารกินจากของเหลือในบ้าน มีกล้องถ่ายรูปเป็นสมบัติที่เขาหวงแหน ส่วนบัสเตอร์ซอร์ด พ่อเขาสั่งทำให้เนื่องในโอกาสที่เขาได้เป็นโซลเยอร์ จนพ่อเขาต้องเป็นหนี้ ครอบครัวแองจีลค่อนข้างยากจน พ่อเขา (พ่อบุญธรรมน่ะนะ) เป็นพนักงานชินระกระจอก ๆ เหมือนกับแต่งงานกับแม่แองจีล หลังจากที่แม่แองจีลออกจากการเป็นนักวิทยาศาสตร์ของชินระแล้ว ฐานะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่แองจีลก็ยังมีศักดิ์ศรี และรักษาดูแลบัสเตอร์ซอร์ดของเขาเป็นอย่างดี

ถ้าให้เลือกเฟิร์สคลาสสามคนเป็นแฟน เซฟิรอธ แองจีลกับเจเนซิส .. เลือกแองจีลแน่นอนค่ะ (สองคนเป็นชู้ละกัน ฮา) เซฟอยู่สูงเกินไป เหมือนเขาจะไม่ได้รักใครเลยด้วยซ้ำ ส่วนเจเนซิส อืม เขาคงรักและลุ่มหลงเลิฟเลสมากที่สุดในโลกน่ะ ดังนั้นแองจีลนี่ล่ะ เหมาะสุด เอิ๊กกก (ถึงมีไอ้แซค ก็ยังเลือกแองจีลค่ะ แซคมันแรด ฮา)

หลังจากเล่นจบ (และอ่านบทความที่แปลกจากอัลติมาเนียแล้วน่ะนะ) ก็เริ่มเปลี่ยนความคิดเกียวกับเจเนซิสล่ะ ทั้งที่แรก ๆ จะเกลียดมาก เพราะไปเป่าหูเซฟิรอธ จนเป็นแรงผลักดันทำให้เซฟสติแตกเป็นบ้า หรือแม้แต่เรื่องเป็นตัวอิจฉารังแกแซคอยู่เป็นนิจ ทั้งขัดขา ขัดขวาง ทำร้ายแซคบ่อย ๆ

ตอนนี้เหมือนจะเข้าใจเจเนซิสมากขึ้น (มั๊ง) เจเนซิสไม่ใช่คนเลวโดยกำเนิด เขาเป็นเด็กดี ถึงขนาดแม่ของแองจีลเอ่ยปากว่าเจเนซิสเป็นเด็กดีมาก .. ที่บทสุดท้าย แซคลงไปที่ใต้ดินของบาโนล่า ไปเจอบันทึกเก่า ๆ บอกว่าเจเนซิสนี่ล่ะ เป็นต้นความคิดที่จะคั้นน้ำแอปเปิ้ลไวส์บาโนล่า ทำให้เขาได้รางวัล (มีถ้วยรางวัลด้วย วางอยู่ตรงหิ้ง) ความฝันของเขาคือการที่เขาได้ส่งน้ำแอปเปิ้ลนี่ให้ฮีโร่อย่างเซฟิรอธได้ลองดื่ม และเขาเองก็แอบชื่นชมเซฟิรอธที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันเหมือนกัน

พอได้เข้าเป็นโซลเยอร์ เขาคงเกิดความรู้สึกอยากเป็นแบบเซฟิรอธ อยากเก่งแบบนั้น จนกลายเป็นความอิจฉา อาจเรียกได้ว่าทั้งชื่นชมและอิจฉา่น่ะ หลังจากนั้นพอร่างกายเริ่มเสื่อมสภาพ เขารู้ความจริงเกี่ยวกับการทดลองต่อร่างตัวเอง พอมองตัวเองเป็นมอนสเตอร์ สิ่งที่ตัวเองยึดมั่นมาโดยตลอดก็พังทลาย พ่อแม่ที่เลี้ยงดูตนเองก็หลอกเขา คนอื่นที่บาโนล่าก็เป็นเพียงคนของชินระที่คอยจับตาดูเขา (และเฝ้าแม่ของแองจีล)

แล้วคนที่สติแตกก่อนใคร ก็คือเจเนซิสนั่นเองล่ะ พอร่างกายเสื่อมสภาพมากขึ้น ก็เหมือนจะบ้าหนักขึ้น อย่างที่เรา ๆ เห็นกันในเกมส์นี้ล่ะ โดยเฉพาะฉากปั่นหัวเซฟ น่าหมั่นไส้มาก ๆ

แต่น่าแปลกนะ ตอนฟังภาษาญี่ปุ่น เหมือนกับเราใส่คำแปล (ที่คิดเอาเอง) ของเราไป รู้สึกว่าเจเนซิสพูดแรงจนทำให้เซฟบ้า แต่พอฟังบทพูดภาษาอังกฤษแล้ว รู้สึกว่ามันไม่ได้พูดแรงอะไรนักล่ะ ไม่รู้สิ ฮา แต่ก็เหอะ ไม่ได้ปฏิเสธหรอกว่าเจเนซิสมีส่วนผลักดักให้เซฟสติแตก แค่ช่วยให้เซฟแน่ใจขึ้นว่าพวกเขาทั้งสามคือมอนสเตอร์นั่นล่ะ

ช่วงหลัง ๆ ของเกมส์ หลังจากแซคหนีออกมาจากนีเบลได้แล้ว แซคได้เจอกับเจเนซิสอีก และคงเริ่มเห็นใจเจเนซิสเข้าแล้วล่ะ ยิ่งไปเห็นบันทึก (ที่เล่าไปแล้วน่ะ เรื่องเจเนซิสเป็นตัวต้นคิดน้ำแอปเปิ้ล) เห็นภาพเก่า ๆ ของเจเนซิส แซคตั้งมั่นไว้ว่าจะช่วยเจเนซิสให้ได้ พอได้เจอเจเนซิสที่ด่านสุดท้าย แซคก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่ ขนาดบอกว่าเจเนซิสไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่เขาเป็น One of us นะ แต่พอเจเนซิสไม่ฟัง กำลังจะกลายเป็นบอสใหญ่จริง ๆ แซคสบถออกมาว่า Damn you แล้วก็พุ่งไปฟัดกับเจเนซิส

พอร่างมอนสเตอร์หายไปแล้ว กลายเป็นร่างเจเนซิส แล้วสู้กับแซคแบบตัวต่อตัว แบบโซลเยอร์ (อยากบอกว่าชอบซาวน์แทร๊กตรงนี้มาก ชอบมาตั้งแต่ได้ยินครั้งแรกแล้ว) .. ได้สู้กับเจเนซิสแบบนี้แล้ว ยิ่งแน่ใจล่ะ ว่าเจเนซิสเองก็เป็นแค่เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งและมีความฝันเหมือนแซค แต่เขากำลังหมดหวัง การต่อสู้ครั้งสุดท้ายนี้ เหมือนเป็นเฮือกสุดท้ายของเจเนซิสจริง ๆ ยิ่งตอนกระเด็นไปเจอมิเนอร์ว่าแล้วถูกปฏิเสธนะ สีหน้าเจเนซิสได้อารมณ์ความผิดหวังมาก ๆ

ถึงบอกไงว่าน่าสงสาร และท้ายสุดเหมือนว่าเจเนซิสก็เข้าใจแล้วนะ

ชอบตรงที่แซคไม่ได้ทิ้งเจเนซิสน่ะ แบกเจเนซิสขึ้นบ่าพามาข้างบนด้วย น่ารักจริง ๆ

ก็ยังค่อนข้างสงสัยกับเจตนาของเจเนซิสอะนะ หลังจากถูกไวส์กับเนโรพาไปใต้ดินแล้ว พอฉากจบลับ DC เราเห็นเจเนซิสหลับอยู่ในถ้ำใต้ดิน ก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ ก็เลยไปอ่าน Web ที่เขาแปลอัลติมาเนีย (ตอนนี้เวปล่มอะ เข้าไม่ได้เลย) เลยยิ่งเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเจเนซิส

เหมือนว่า ตอนนี้เหลือเพียงเจเนซิสเป็นเฟิร์สคลาสโซลเยอร์เพียงคนเดียว (แต่มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรหรอก เพราะชินระล่มไปแล้ว) เขาเลือกจะหลับเพื่อรอเวลา ประมาณจะปกป้องโลกน่ะ จำรายละเอียดไม่ได้น่ะ เพราะเวปมันล่ม แต่ความรู้สึกที่อ่าน มันค่อนข้างทำให้เปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเจเนซิสน่ะ คิดในทางที่ดีขึ้นและชักชอบเจเนซิสมากขึ้นกว่าเดิมน่ะค่ะ

อยากเขียนเรื่องลาซาร์ด เส็ง กับซิสเนย์อีกนะ แต่ยาวแล้วล่ะ พอแล้ว ๆ ฮ่าฮ่า

ยิ่งเล่นภาค Eng มันก็ยิ่งมีเรื่องให้เขียนมากขึ้นล่ะ เหมือนอัดอั้นตันใจยังไงไม่รู้

.......

จะได้เขียนเรื่องหนังสือไหมเนี่ย ก๊ากกก เหมือนมีเรื่องให้เีขียนเยอะแยะเลย แต่ขี้เกียจ ฮา