For the love of Vincent

ได้ฤกษ์วันงานหนังสือ ก็ได้ทีเขียนเรื่อง J-Book ที่สัญญากันว่าจะเขียนค่ะ

บทความข้างล่างเป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ หนังสือส่วนมาก โดยเฉพาะแนว Suspense หรือ Horror ทั้งหลาย จะอ่านเพียงครั้งเดียว ดังนั้น บางเล่มที่ชอบ มันจะมีความทรงจำแห่งความประทับใจอยู่ แต่ถ้าเล่มไหนเฉย ๆ ก็จะไร้ความทรงจำ และถ้าเล่มไหน รู้สึกไม่ชอบ มันจะมาร์กเอาไว้ว่าไม่ปลื้มค่ะ และด้วยความทรงจำมันลางเลือน ดังนั้น จะให้ลงรายละเอียดรีวิวแบบเจาะลึก ทำไม่ได้หรอกค่ะ แนะนำได้สั้น ๆ ว่าชอบไม่ชอบเท่านั้น เผื่อใครไม่มีอะไรอ่าน อยากไปหาซื้อหนังสือ จะได้เป็นไกด์ได้นิด ๆ ว่าเล่มนี้บีจัง Recommend ค่ะ

(อืม Suspense กับ Horror ในที่นี้คือแนวสยองขวัญ สืบสวน ฆาตกรรม ลึกลับนะคะ)

แล้วก็ขอลิสต์เฉพาะสำนักพิมพ์ Bliss เท่านั้นค่ะ เนื่องจากความสะดวกส่วนตัว และหนังสือแปลจากวรรณกรรมภาษาญี่ปุ่น ของ Bliss จะเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากที่สุดค่ะ

.........................

ริง - สไปรัล - ลูป - เบิร์ดเดย์ : ซุสุกิ โคจิ

เดอะริงเป็นหนังสือเปิดตำนาน J-Book ของบีจังเลยก็ว่าได้ เริ่มจากเล่มนี้ในงานหนังสือหลายปีก่อน แล้วก็ตามอ่าน J-Book มาตลอดค่ะ

เดอะริงเป็นหนังสือที่ค่อนข้างประทับใจ อ่านแล้ววางไม่ลง น่าติดตาม และค่อนข้างลงตัว เป็นการสร้างภาพซาดาโกะกับบ่อน้ำ ต้นแบบผีญี่ปุ่นที่มีการล้อเลียนกันไปทั่ว ในขณะที่สไปรัลเจาะลึกเข้าไปอีก ใครหลายคนที่ชอบเดอะริงมาก ๆ มักจะคิดว่าสไปรัลอ่อนตามประสาหนังสือเล่มที่สองของไตรภาค แต่บีจังว่า มันเป็นหนังสือที่โอเคเล่มหนึ่งเลยค่ะ อย่างน้อย ก็เติมช่องว่าง หรือเรื่องที่อยากรู้เกี่ยวกับซาดาโกะได้บ้าง

แต่กับลูป .. ที่โดนอคติมาก ๆ เพราะใช้ Concept ของ The Matrix มาเป๊ะ ๆ (ถ้าจำไม่ผิด ปีนั้นที่ลูปวางขายในไทย The Matrix ภาค 2 กับ 3 เข้าฉายพอดี แต่ถ้าพูดเรื่องต้นฉบับในญี่ปุ่นไม่ทราบค่ะ) ทำให้อ่านไป อคติไป ซึ่งถ้าไม่นับเรื่อง Concept เดียวกับ The Matrix หรือว่าไม่ได้เคยดู The Matrix มาก่อน ลูปจะเป็นหนังสือแนววิทยาศาสตร์ที่ใช้ได้เลยทีเดียว เพราะความคิดเกี่ยวกับโลกคู่ขนานเสมือนจริงแบบนี้ มันเกินความคิดของคนธรรมดา ๆ แบบเรา ๆ ทำให้บีจังมองผู้เขียนว่าเขามีความสามารถมาก ๆ ค่ะ

เบิร์ดเดย์เป็นตอนย่อย ๆ ที่เติมเต็มช่องว่างทั้งหลายค่ะ สำหรับแฟน ๆ ที่ตามอ่านครบ 3 เ่ล่ม ก็ต้องมีเล่มนี้ด้วย ถึงจะครบชุดของจริง

ภาพประกอบเป็นลายเซ็นต์คุณน้ำทิพย์ค่ะ ซื้อตั้งแต่ปี 45 ค่ะ

พาราไซต์ อีฟ สายพันธุ์สังหาร : เซนะ ฮิเดอากิ

จำรายละเอียดเรื่องไม่ได้ เพราะเป็นหนังสือเก่า แต่จำความรู้สึกได้เพราะเป้นเล่มที่อ่านแล้ววางไม่ลงค่ะ จำได้ว่าสนุกมาก อ่านแล้วอยากอ่านต่อว่ามันจะเป็นยังไง อยากรู้่ว่าจะจบยังไง .. คนส่วนใหญ่จะรู้จักพาราไซต์ อีฟจากเกมส์นะ ลองมาอ่านเวอร์ชั่นหนังสือดูบ้างนะคะ

ชิโกะกุ แรงรักจากปรภพ : บันโด มาซาโกะ

เป็นเรื่องที่ชอบบรรยากาศมาก ๆ ค่ะ มันให้ความรู้สึกแบบสยองดี แล้วเรื่องราวก็ผูกได้ดีด้วย น่าติดตามพอสมควรเลยล่ะ แต่ .. บีจังไม่ชอบตอนจบค่ะ เลยจำได้แม่นยำว่าหนังสือเล่มนี้ สนุก อ่านเพลิน แต่ตอนจบไม่ปลื้ม คนอื่นอาจจะโอเคนะ แต่บีจังไม่ชอบค่ะ แค่นั้นล่ะ พูดมากเดี๋ยวสปอย

แมลงมรณะ : บันโด มาซาโกะ

จำได้ว่าไม่สนุกค่ะ เหมือนอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่ค่อยน่าติดตาม แต่เพราะเล่มนิดเดียว เลยอ่าน ๆ ไปค่ะ

เลยได้ทฤษฏีอย่างหนึ่ง ถึงคนเขียนที่เราเคยชอบมาก ๆ จากหนังสือเล่มโปรดเล่มหนึ่ง อาจจะทำให้คุณผิดหวังได้กับอีกเล่มค่ะ บีจังคิดว่าชอบชิโกะกุ เพราะบันโดเขียนดี แต่แมลงมรณะนี่ไม่ไหวค่ะ ไม่น่าสนใจเลย

สารลับจากความตาย : ทากุจิ แรนดี

แสดงว่าเล่มนี้เป็นเล่มที่บีจังเฉย ๆ แน่ ๆ ค่ะ เพราะไร้ความทรงจำใด ๆ และนึกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ออกเลยแม้แต่นิด ฮา

คนแปลกหน้า : ยามาดะ ไทจิ

อืม บอกไม่ค่อยถูกนะว่าเล่มนี้เป็นยังไง คงเพราะความอยากรู้น่ะค่ะ ถึงทำให้อ่านต่อไปเรื่อย ๆ เป็นการดำเนินเรื่องเรียบ ๆ ง่าย ๆ เหมือนชีิวิตทั่วไปของผู้ชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งเท่านั้น .. แต่จุดไคลแม๊กซ์กลับแอบสยองแฮะ ..

อุโมงค์ : โยชิมุระ ทัตสึยะ

เล่มนี้ยังเป็นหนังสือใหม่ เพราะเป็นเซ็ทที่ออกเมื่องานหนังสือรอบก่อนค่ะ ความทรงจำยังใหม่ ๆ อยู่ เลยจำได้ค่ะ ว่าค่อนข้างชอบ ทั้งปริศนา และการดำเนินเรื่องที่ไม่เยิ่นเย้อ มีความเสียวสยองให้ตื่นเต้นเป็นระยะ ๆ กลุ่มที่รับผิดชอบในการสืบคดีก็เท่ซะด้วย ... จุดอ่อนเรื่องนี้คือจุดคลี่คลายเรื่องและฆาตกรค่ะ มันเฉย ๆ น่ะค่ะ ไม่ค่อยน่าประทับใจ อ้อ อาจเพราะรู้ตัวฆาตกรเร็วก็ได้มังคะ ไม่งั้นก็คนอ่านเดาออกว่าไอ้นี่แหง ๆ พอคลายปมฆาตกรได้เร็ว มันก็หมดสนุกน่ะค่ะ .. แล้วเล่มนี้มันเหมือนกับว่า ตอนแรก ตอนกลางอ่านสนุก และตื่นเต้นมาโดยตลอด พอตอนจบ คลายปมหมดแล้ว โธ่ แค่เนี้ย .. นั่นล่ะ ความรู้สึกค่ะ ... แต่โดยรวมแล้ว เป็นเล่มนี้โอเคมาก ๆ ค่ะ

อ้อ เวลาวางหนังสือเล่มนี้ บีจังคว่ำหน้า เอาปกหลังขึ้นทุกทีเลยค่ะ .. หน้าปกมันสยองไปนิดแฮะ

เพื่อนทางจดหมาย : โยชิมุระ ทัตสึยะ

จำได้ว่าเฉยมาก ๆ ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ อ่านให้จบเพราะอยากรู้ว่าใครคือเพื่อนทางจดหมายของนางเอกค่ะ พออ่านจบแล้ว ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่าผู้เขียนต้องการสื่ออะไรกันแน่

เหมือนที่บอกไปค่ะ คนเขียนคนเดียวกัน บางเล่มสนุก บางเล่มไม่สนุกค่ะ โยชิมุระเป็นหนึ่งในนักเขียนขายดีที่ Bliss แปลไว้หลายเล่ม แต่เพื่อนทางจดหมายนี่ ไม่เวิร์คค่ะ (ในความรู้สึกบีจังอะนะ) ดังนั้น ผ่านค่ะ

โทรศัพท์มือถือ : โยชิมุระ ทัตสึยะ

ค่อนข้างล้ำยุคไปนิดนึงค่ะ คือในความหมายที่ว่าคำบรรยายอะไรต่าง ๆ อ่านแล้วค่อนข้างน่าเบื่อ คือช่วงที่เขาอธิบาย Concept ยาว ๆ นั่นน่ะถ้าเสียสมาธิแล้ว จะอ่านไม่รู้เรื่องทันที บีจังเป็นคนไม่ค่อยชอบการบรรยายเยิ่นเย้อ เลยพาลไม่ชอบตรงจุดนี้ไปด้วยค่ะ .. แต่ช่วงหลัง ๆ สนุกค่ะ ท้ายเล่มเนี่ยใช้ได้เลย

เสียง : โยชิมุระ ทัตสึยะ

เรื่องนี้แปลกค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่เิกิดขึ้นที่เกาหลี ชื่อตัวละครก็เกาหลี ในคำนำบอกไว้ว่าเคยสร้างเป็นหนังมาด้วย (แต่บีจังไม่เคยดู) .. เล่มนี้สนุกถึงสนุกมากค่ะ มันน่าติดตามอะ หนังสือที่อ่านแล้ว ทำให้เราอยากอ่านตอนต่อไปนี่สิ ถึงจะเรียกว่าอ่านสนุก เล่มนี้ใช่เลยค่ะ วางไม่ลงเหมือนกัน เขาผูกปมได้ดี แล้วค่อย ๆ คลายปมอย่างมีชั้นเชิง จุดคลี่คลาย ไคลแม็กซ์ก็ดีค่ะ จุดจบของตัวละครก็เรียกว่าใช้ได้เลยล่ะ .. แนะนำค่ะ

เขี้ยว : นะโนะมิ อาสะ

อืม เป็นเรื่องที่เหมือนจะสนุกนะ ชอบความสัมพันธ์ของตัวละครที่ต้องรับผิดชอบสืบคดีค่ะ แต่มันก็คือจุดอ่อนของเล่มนี้ไปด้วย เพราะคนเขียนเหมือนจะเน้นความขัดแย้งกันระหว่างตัวละครเอกสองคน จนจุดที่ควรเป็นจุดหลักของเรื่องคือเจ้าหมาฆ่าคน กลายเป็นจุดรองไปเลย ไม่ทราบว่าจงใจหรือไก่กา แต่พอคนอ่านสนสับ มันก็แป๊กค่ะ

คนขุดสุสาน : ทาคาโนะ คะซุอากิ

หนังสือเล่มนี้ก็ใหม่ค่ะเพราะออกเมื่องานหนังสืองวดที่แล้ว .. ชอบมากค่ะ ดำเนินเรื่องฉับไว ได้ใจความ ไม่อืดอาด ไม่บรรยายเยิ่นเย้อน่าเบื่อ ผูกปมได้อย่างสนุก ช่วงหลัง ๆ นี่วางไม่ลงเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไงค่ะ .. ข้อเสียคงมีอย่างเดียวคือ ตัวละครเยอะไปนิด สับสนชื่อค่ะ แต่ก็เป็นข้อเสียนิดเดียว และปกติ กับหนังสือจากญี่ปุ่น ชื่อไม่คุ้นหู พอมีชื่อออกมาเยอะ ๆ เราก็งงกันอยู่แล้วเป็นธรรมดาค่ะ .. สรุปคือ เล่มนี้โอเคถึงโอเคมากค่ะ แนะนำ

แผนอำพราง : อิมิตซึ ทาคากิ

จริง ๆ เรื่องนี้ ออกมานานพอ ๆ กับริงค่ะ ปกที่บีจังมีไม่ใช่ปกรุ่นนี้ด้วย .. เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้บีจังหลงรักแนวสืบสวนสอบสวน ฆาตกรรมอำพรางจากนักเขียนชาวญี่ปุ่นค่ะ ประทับใจมาก เพราะอ่านสนุก เพลินและวางไม่ลง ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ว่าใครคือผู้ร้าย และจะคลายปมยังไง ชอบมาก ๆ ค่ะ

บันได 13 ขั้น ปริศนา จากแดนประหาร : ทาคาโนะ คะซุอากิ

จำได้ว่าไม่ค่อยประทับใจ ถ้าเป็นหนัง ก็คงดูแล้วหลับน่ะค่ะ เพราะอืดมาก ไม่ปลื้มค่ะ

เสียงกระซิบสังหาร : มิยาเบะ มิยูกิ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้บีจังชอบมิยาเบะ มิยูกิ เค้าถูกเรื่องได้น่าอ่าน อ่านแล้ววางไม่ลง เพราะอยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ แล้ววิธี หรือปมของเรื่อก็แปลกแหวกแนวดีค่ะ ทำให้ติดใจ เป็นแฟนหนังสือของคุณเค้าไปเลย

ฆาตกรรมระดับ 7 : มิยาเบะ มิยูกิ

เล่มนี้ออกหลังเสียงกระซิบสังหารหนึ่งงวดงานหนังสือค่ะ ค่อนข้างตั้งความหวังนิดหน่อย เพราะชอบเล่มก่อนหน้านี้ของมิยาเบะมาก ส่วนตัวแล้วชอบเสียงกระซิบสังหารมากกว่า แต่เรื่องฆาตกรรมระดับ 7 ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร การดำเนินเรื่องไหลลื่น น่าติดตามเหมือนเดิม เรียกว่าสองเล่มของมิยาเบะ ดีทั้งคู่เลยค่ะ

คุณพ่อหัวขโมย : มิยาเบะ มิยูกิ

เรื่องนี้ออกแนว ๆ อาคากะวะ จิโรค่ะ ในแง่อ่านสนุกสบาย ๆ ขำ ๆ ไม่ซีเรียสค่ะ แล้วมิยาเบะก็เขียนได้ดีด้วย แนะนำอีกหนึ่งเล่มค่ะ

ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และ ร่างไร้วิญญาณของฉัน : โอตสึ อิจิ

ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ค่ะ ทั้งที่การนำเสนอแนวเอามาก ๆ โดยการเอาศพเป็นคนเล่าเรื่อง แต่ทำไมบีจังอ่านแล้วไม่สนุกก็ไม่ทราบค่ะ

ฉันหายไปในวันหยุด : โอตสึ อิจิ

จำไม่ค่อยได้ แต่คุ้นว่าไม่ปลื้มเหมือนกันค่ะ จำได้ว่าไม่ค่อยสนุก หรือน่าประทับใจเท่าที่ควร .. ของโอตสึ อิจิน่ะนะ ต้องแนวหลอนประสาทอย่าง GOTH หรือ Zoo ค่ะ ถึงจะเวิร์ค

แต่ก็แล้วแต่นะ แฟน ๆ โอตสึตัวจริง คงชอบกันทุกเรื่องน่ะค่ะ ฮี่

ปริศนาคำสารภาพ : โยโกยามา ฮิเดะโอะ

อีกเรื่องที่เหมือนจะสนุก ดำเนินเรื่องได้น่าอ่านนะ ปมก็น่าสนใจและน่าเห็นใจมาก แต่ก็ค่อย ๆ แผ่ว ๆ ลงไปเรื่อย ๆ และคลายปมได้อย่างไม่ค่อยน่าประทับใจค่ะ คิดว่ามันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยชอบค่ะ

รักในโลกพิศวง : ฮิงาชิโนะ เคโงะ

ฮิงาชิโนะ เคโงะมีผลงานแปลกับ Bliss หลายเรื่องค่ะ เหมือนเดิม บางเรื่องก็ดี บางเรื่องก็แป๊กค่ะ เรื่องนี้เป็นแบบหลังค่ะ บีจังอาจจะเข้าไม่ถึงแก่นของเรื่องก็ได้ค่ะ เรื่องนี้ไม่ค่อยเป็นแนวลึกลับสืบสวนเท่าไหร่ จะออกแนววิทยาศาสตร์เสียมากกว่า ทำให้บีจังอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องก็ได้มังคะ เลยทำให้คิดว่าแป๊กค่ะ

จดหมายจากฆาตกร : ฮิงาชิโนะ เคโงะ

อยากให้ทุกคนได้อ่านหนังสือเล่มนี้จังค่ะ โดยเฉพาะคุณ ๆ ทั้งหลายที่อยู่ในคุก หรือใครก็คิดจะทำอะไรก็ตามที่เป็นเรื่องไม่ดี .. แปลกใจกับ Bliss เล็กน้อยที่มาร์กเรื่องนี้เป็น Suspense เพราะในความเห็นของบีจัง คิดว่าไม่ใช่นะ เป็นเรื่องราวชีวิตเสียมากกว่า ชีวิตของคนที่อยู่เบื้องหลัง หากเราทำสิ่งที่ผิดไปแล้วจนแก้ไขไม่ได้ การติดคุกอาจไม่ใช่จุดสิ้นสุด คนที่อยู่้ข้างหลังเราต่างหากที่รับเคราุะห์จากสิ่งที่เราทำไปค่ะ

เยี่ยมค่ะ แนะนำ

........

ไม่ขอพูดเรื่องคินดะอิจินะคะ เพราะเรื่องนี้ ขึ้นหิ้งไปแล้ว แนะนำทุกเล่มเลยค่ะ อ้อ แล้วก็ของอาคากะวะ จิโรด้วย เพราะเคยเขียนไปแ้ล้วครั้งหนึ่งค่ะ

พรุ่งนี้คงไปเดินเล่นงานหนังสือช่วงบ่าย ๆ ค่ะ ตอนเที่ยงไปดู Always 2 ก่อน หนังเข้าแร้ววววว!!

ปล. มีเรื่องเมาท์ Crisis Core อีก คราวหน้าละกันค่ะ