For the love of Vincent

ขออภัย จำต้องรับเฉพาะคอมเมนต์สมาชิก เพื่อป้องกันบอทสแปมคอมเมนต์โฆษณา

Edit : ข่าวฝากนิดนึง .... Trinity Blood Club Thai ย้ายบอร์ดแล้วค่า !! กรุณาเข้าจากหน้าแรกของ Web แล้วจะเจอเองค่า ฮี่ ... หวังว่าบอร์ดเก่าจะเข้าได้ในเร็ววัน บีจังไปตามไปเก็บคอมเมนต์เน้ คริคริ

ซีเรียสไปแล้ว วันนี้มาอิ๊อ๊างกันดีกว่า หุหุ มา บีจังพราวด์ลี่พรีเซนต์สุดใจขาดดิ้นเลยค่ะกับเรื่องนี้ ฟิค Trinity Blood เรื่องที่สาม อ่านแล้วไม่อิ๊อ๊าง ท้าให้ไปตบดีทริทเลยค่า!

Warning : กรุณาอย่าคิด อกุศล เด็ดขาด!!!

Spoil Manga เล่มห้า (ทำแถบดำไว้ค่ะ)

Title : Memory of the Sea
Author : BeeJang

Rating : PG13

Disclaimer : ตัวละครเป็นของอาจารย์โยชิดะ ภาพประกอบเป็นของอาจารย์คิโย กรุณาอย่าคัดลอกไปเผยแพร่ที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

*********************

เกลียวคลื่นม้วนตัวซัดหาดทรายแล้วก็ซึมหายไป เหลือแต่ฟองสีขาว แล้วคลื่นลูกใหม่ก็ซัดเข้ามาอีก อิออนน้อยกระโดดหลบคลื่นที่ชายหาด หัวเราะคิกคักสนุกสนาน แล้วก็กวักมือเรียกราดูว์น้อยให้มาวิ่งเล่นด้วยกัน

มาสิ ราดูว์ มาเล่นน้ำกัน! อิออนน้อยร้องเรียกเสียงดัง หันมองคู่หูที่ยืนอยู่บนหาดทรายอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ อิออนน้อยวิ่งกลับมาหาราดูว์น้อย คว้ามืออีกฝ่ายหมายจะดึงลงทะเลด้วยกัน เป็นอะไรไปน่ะ มาเล่นน้ำกันเถอะนะ

เอ่อ อิออน คือข้า ข้า ว่ายน้ำไม่เป็นน่ะ ข้าไม่ลงน้ำได้ไหม ราดูว์น้อยกล่าว เหลือบมองอิออนน้อยอย่างหวาด ๆ

อะไรกัน เจ้าว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ! อิออนน้อยทำตาโต เอียงคอนิด ๆ อย่างแปลกใจสุดขีด

ราดูว์น้อยก้มหน้า รู้สึกผิดนิด ๆ ที่ไม่อาจเป็นเพื่อนลงเล่นน้ำให้กับคู่หูได้ ขอโทษนะ ข้าคงไปเล่นน้ำกับเจ้าไม่ได้แล้ว

อิออนน้อยหน้างอหงิก เล่นน้ำคนเดียวมันจะไปสนุกอะไร อุตส่าห์แอบหนีมาเที่ยวทะเลกันสองคนได้แบบนี้ ราดูว์น้อยดันว่ายน้ำไม่เป็นเสียอีก ทำไงดีเนี่ย อิออนน้อยเหลือบมองไปยังทะเลสีน้ำเงินสวยส่องประกายระยับเล่นกับแสงแดด แล้วก็หันมายังราดูว์น้อย สายตาแน่วแน่อย่างตกลงใจ อิออนน้อยจับมือราดูว์น้อยแน่น แล้วก็จ้องตาอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

เจ้าว่ายน้ำไม่เป็นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวข้าสอนเจ้าเองนะ!

ราดูว์น้อยอ้าปากค้าง ยื้อดึงตัวเองไม่ให้ถูกลากอิออนน้อยลากลงทะเล เดี๋ยวสิ อิออน! ข้าว่าไม่ดีมั๊ง

ดีสิ ไม่ดีตรงไหนล่ะ เจ้าแค่ว่ายน้ำไม่เป็น หัดแป๊บเดียวก็เป็นแล้ว เจ้าหัวดีออก หรือเจ้าเป็นโรคกลัวน้ำด้วย ฮึ ราดูว์!

เปล่า ข้าไม่ได้กลัวน้ำ แต่ว่า ข้า

อะไรอีกล่ะ!

ราดูว์น้อยเหลือบมองทะเล ความรู้สึกหวั่น ๆ ยังมีอยู่ ขอข้าทำใจก่อนได้ไหม

ไม่เห็นต้องทำใจเลย ไม่รอแล้ว!

พูดจบ อิออนน้อยก็กระโจนใส่ราดูว์น้อยทันที เล่นเอาราดูว์น้อยตั้งตัวไม่ทัน จึงล้มลงบนหาดทรายกันทั้งคู่ อิออนน้อยกอดปล้ำราดูว์น้อย ชุลมุนชุลเกคลุกทรายวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง อิออนน้อยดึงเสื้อผ้าของราดูว์น้อยทิ้งได้สำเร็จ พอจับราดูว์น้อยแก้ผ้าได้แล้ว ก็จัดแจงถอดเสื้อผ้าตัวเอง ก่อนจะดึงมือราดูว์น้อยวิ่งลงทะเลพร้อมกับหัวเราะคิกคักถูกใจ ที่ได้แหย่แกล้งคู่หูตนเองได้

เมื่อผิวกายสัมผัสน้ำทะเลเย็นสบาย ความตื่นกลัวของราดูว์น้อยก็หายไปนิดหน่อย เขาเหลือบมองอิออนน้อย ขอร้องทางสายตาไม่ให้พาออกไปไกลนัก พอน้ำลึกถึงแค่เอว ราดูว์น้อยก็ดึงอิออนน้อยเอาไว้

แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ อิออน นะ

ก็ได้ อิออนน้อย ที่เริ่มเห็นใจสหายเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มหน้าเสีย ฟังข้านะ คู่หู เอามือช่วยพยุงตัว แล้วก็ถีบขาแรง ๆ อย่าหายใจในน้ำล่ะ สูดหายใจลึก ๆ แล้วเอากลั้นไว้ จำได้นะ?

อือ ราดูว์น้อยตอบ กลืนน้ำลาย กล้า ๆ กลัว ๆ

เดี๋ยวข้าทำให้ดูก่อนนะ อิออนน้อยยิ้มยืนยันให้ราดูว์น้อย ว่าแล้ว อิออนน้อยก็กระโจนตูม แล้วก็ว่ายน้ำป๋อมแป๋ม ๆ เอาเท้าตีน้ำกระจายใส่หน้าราดูว์น้อยเข้าเต็ม ๆ ว่ายไปได้นิดหน่อย อิออนน้อยก็โผล่หน้าขึ้นมาจากน้ำ ขยี้ตาสลัดน้ำบนใบหน้า แล้วก็ยิ้มกว้างให้ราดูว์น้อย มาสิ ราดูว์ ว่ายน้ำมาหาข้าสิ

ราดูว์น้อยหน้าเสีย แต่ก็ทำใจดีสู้เสือ เขากลั้นใจ แล้วก็กระโจนตูมไปข้างหน้า ราดูว์น้อยพยายามอย่างเต็มที่ ว่ายน้ำป๋อมแป๋ม ๆ เลียนแบบอิออนน้อย อยากให้สหายรักดีใจ แต่ก็ไม่สำเร็จ เขาเผลอหายใจในน้ำ ว่ายไปได้แค่ครึ่งทางของอิออนน้อยก็ต้องหยุดเงยหน้าขึ้นจากน้ำอย่างทุลักทุเล แล้วก็สำลักน้ำทะเลเสียยกใหญ่

ราดูว์! เป็นอะไรหรือเปล่า! อิออนน้อยโผเข้ามาดูอาการสหายรักอย่างห่วงใย หน้าเสียที่เห็นคู่หูสำลักน้ำเสียหน้าเขียว น่าสงสารยิ่งนัก

แค่ก ๆ ไม่ ข้าเป็นไร แค่กินน้ำเค็ม ๆ ไปอึกใหญ่เท่านั้นล่ะ แหวะ ราดูว์น้อยไอค่อกแค่ก แล้วก็หันมายิ้มกว้างให้อิออนน้อย ดีใจที่สหายรักเป็นห่วงตนขนาดนี้

ข้าบอกแล้วว่าอย่าหายใจในน้ำ อิออนน้อยเข้ามาลูบหลังให้ราดูว์น้อย

ก็ข้าลืมนี่นา

พอราดูว์น้อยหายสำลักแล้ว เขาก็ขอลองใหม่ อิออนน้อยชักไม่อยากให้ราดูว์น้อยหัดว่ายน้ำแล้ว เพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้ราดูว์น้อยสำลักน้ำ ทรมานหน้าเขียว แต่ราดูว์น้อยยืนยันว่าเขาไม่เป็นไร และจะหัดว่ายน้ำให้เป็นให้ได้ จะได้ลงเล่นน้ำกับอิออนน้อยให้สนุกไปเลย อิออนน้อยจึงต้องยอมตามใจ

ราดูว์น้อยว่ายน้ำป๋อมแป๋ม ๆ หลายรอบ สำลักน้ำหลายครั้ง เผลอหายใจในน้ำบ่อย ๆ จนอิออนน้อยหน้าเสีย แต่ราดูว์น้อยก็ไม่ละความพยายาม จับจุดการว่ายน้ำและวิธีกลั้นหายใจได้ และในที่สุด เขาก็ว่ายน้ำไปหาอิออนน้อยได้สำเร็จ

เห็นไหม ข้าทำได้แล้ว! ราดูว์น้อยกล่าวอย่างดีใจ เงยหน้ามองอิออนน้อยที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า แล้วก็ตกใจ อ้าว อิออน เป็นอะไรไปน่ะ เจ้าร้องไห้ทำไม?

ราดูว์! อิออนน้อยร้องไห้โฮ โผเข้ากอดราดูว์น้อยแน่น แล้วก็สะอึกสะอื้นงึมงำอยู่แนบไหล่ของอีกฝ่าย ราดูว์น้อยที่งุนงงหนักกว่าเก่า ไม่รู้จะทำอย่างไง ก็เลยต้องกอดปลอบอิออนน้อยอยู่พักใหญ่ จนอิออนน้อยสงบลง

ว่าไง ร้องไห้ทำไมเหรอ บอกข้าได้ไหม อิออน ราดูว์น้อยกระซิบถามอิออนน้อย ใช้นิ้วปาดน้ำตาหยดใสจากใบหน้าและดวงตากลมโตของอิออนน้อย แล้วก็จ้องมองสหายรักอย่างห่วงใย

อิออนน้อยกลืนก้อนสะอื้นลงคอ แล้วก็จ้องราดูว์น้อยอย่างตื้นตันใจ ข้า ข้าร้องไห้เพราะข้าดีใจ ราดูว์ยอมสำลักน้ำเพื่อว่ายน้ำเล่นเป็นเพื่อนข้า

อิออน

ข้าดีใจจริง ๆ นะ อิออนน้อยยิ้มกว้างทั้งน้ำตา น่ารักน่าชังมากจนราดูว์น้องต้องดึงคู่หูที่รักมากอดแน่น อิออนน้อยทำตาโต งุนงงเล็กน้อย ราดูว์?

คู่หูของข้า ข้ายินดีนะ ราดูว์น้อยกระซิบ

อืม อิออนน้อยยิ้มกว้าง กอดตอบราดูว์น้อย

กอดกันอยู่กลางน้ำสักพัก คลื่นลูกโตก็สาดโครมเข้ามา เล่นเอาทั้งอิออนน้อยและราดูว์น้อยเปียกโชกกันไปตาม ๆ กัน สองสหายมองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะลั่น อิออนน้อยวักน้ำ สาดใส่ราดูว์น้อยแต่อีกฝ่ายหลบได้ ครางแง่ง ๆ จะกระโจนจับอิออนน้อย อิออนน้อยว่ายน้ำหนี โดยมีราดูว์น้อยว่ายน้ำไล่จับ เสียงหัวเราะคิกคักสนุกสนานดังกลบเสียงคลื่นกระทบฝั่ง

***********************

เรือลำน้อยลอยอยู่กลางทะเล ไม่ไกลจากฝั่ง อิออนน้อยนั่งโน้มตัวอยู่ที่หัวเรือ ตาเบิกโตกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นความกว้างใหญ่ ที่ดูเหมือนจะไร้จุดสิ้นสุดของทะเลเบื้องหน้า

ออกมานอกเพรเต้แบบนี้ จะโดนดุเอานะ อิออน ราดูว์น้อยเอ่ยเตือน แต่มือก็ยังพายเรือออกไปเรื่อย ๆ

ทำใจเสาะไปได้น่า ราดูว์ ตอนนี้พวกท่านยายยังหลับอยู่ ไม่เป็นไรหรอกน่า อิออนตอบอย่างไม่สนใจ ตายังอยู่กับภาพท้องทะเลเบื้องหน้า ดูสิ ราดูว์ สีน้ำเงิน ดูไม่ออกเลยว่าทะเลเริ่มจากไหน ท้องฟ้าไปสุดที่ไหน ถ้าโตแล้วล่ะก็ หากพลังตื่นขึ้นแล้ว คงจะไม่ได้เห็นสีน้ำเงินที่เจิดจ้าแบบนี้อีกแล้ว สีหน้าของอิออนสลดลงเมื่อนึกถึงอนาคต ราดูว์น้อยเฝ้ามองอิออนน้อย แลเห็นความเศร้าบนใบหน้าสหาย พลางนึกเลยไปยังอนาคตของตัวเอง

อิออน ท่านแม่ของข้าเคยว่าไว้นะ ราดูว์น้อยหยุดพายเรือ ปล่อยให้น้ำทะเลโอบกอดพาเรือลอยไปตามกระแส แม้พวกเราจะถูกดวงตะวันรังเกียจ แต่เราก็จะได้รับความรักจากจันทราแทน มีชีวิตที่ยืนยาวกว่าพวกเทลันหลายเท่า ระหว่างที่ราดูว์น้อยพูด อิออนน้อยก็หันกลับมามองราดูว์น้อย สีหน้าครุ่นคิดตามคำพูดที่ราดูว์น้อยกล่าว ราดูว์น้อยสบตาอิออนน้อย ก่อนจะพูดต่อ ก็เท่ากับได้อยู่กับคนสำคัญของตนยาวนานขึ้นไงล่ะ

แสงอาทิตย์ส่องระยับจับผิวน้ำเป็นประกายสวย ประกายระยับเดียวกันอยู่เบื้องหน้าของอิออนน้อย เขาตาโต ร้องอุทานอย่างตื่นตา ราดูว์ ว้าว ดูผมเจ้าสิ! พอต้องกับแสงอาทิตย์แล้ว มันกลายเป็นสีน้ำเงินที่สวยมาก ๆ เลย! สีเดียวกับท้องฟ้ากับทะเลเลยล่ะ

ราดูว์น้อยยกมือแตะผมของตนเอง แปลกใจกับสีหน้าตื่นตาของอิออนน้อย ปกติ เขาเองรู้สึกถึงความเจิดจ้าของประกายในดวงตาของอิออนน้อยเสมอ ไม่คิดเลยว่าในตัวเองจะมีสิ่งที่เจิดจ้าจนทำให้อิออนน้อยตื่นตาไปได้เหมือนกัน

อิออนน้อยยิ้มกว้าง มาอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะ คู่หู เขากล่าว หมายความเช่นนั้นจริง ๆ

ตลอดไป ราดูว์พึมพำและยิ้มตอบ เขาเองก็หวังให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

แม้จะไม่อาจล่วงรู้ถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นได้ แต่ความทรงจำของสีน้ำเงินเจิดจ้าจะตราตรึงในใจของพวกเขาตลอดกาล

*********************

End

บอกแล้วว่าอิ๊อ๊าง ขาดใจตายกันกี่คนคะ ขอเสียงหน่อย ฮี่ ฮี่ แล้วใครแอบคิดอกุศลบ้างเนี่ย เตือนไว้ก่อนนะ ว่าห้ามเด็ดขาด เด็ก ๆ เล่นน้ำ กอดปล้ำกันนัวเนีย จับทึ้งเสื้อผ้า แก้ผ้าโดดตูม กอดปลอบกันแนบแน่นในน้ำ ไม่มีอะไรเล้ย โชตะน่ารักตามประสาเด็ก ๆ ไม่ได้คิดอะไรกันสักหน่อยเน้อ (อุ๊บอิ๊บ บีจังเอานิ้วไขว้กัน หุหุ)

ตอนเขียน อิออนน้อย นะคะ อูย บีจังอิ๊อ๊างแทบตาย เกือบจบไม่ลงแล้วค่า เอิ๊กกก ทำไมมันน่ารักน่าชังแบบนี้ ราดูว์น้อยก็น่ากอดเหลือเกิน (กรุณาอ่าน Manga เล่มห้าประกอบ) แอบแปลกใจเน้ ว่าทำไมราดูว์น้อยโตขึ้นได้เสะเข้มออกขนาดนั้น คริคริ รักจัง หล่อ ชอบที่สุดเลยค่า

จริง ๆ แล้ว Draft แรก อิออนน้อยพูดไม่ชัดด้วยล่ะ ... เหมือนเด็ก ๆ พูดน่ะ "มาจิ ราดูว์ มาเย่นน้ำกาน!" ... หึหึ แต่ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวคนอ่านติดภาพอิออนพูดไม่ชัด ยิ่งชอบสร้างภาพตัวละครติดตาคนอ่านอยู่ เอิ๊กกก ฮัลเดียร์อวบ เอลลาเอลโรแฝดนรก กลอร์ฟี่เจ้าชู้เจิดจ้า เรโนรั่วเสี่ยว เซฟี่ขี้เหล้าเจ้าชู้ ยาซูสวยเริ่ดเชิดหยิ่ง วินจังลิมิตแตก อาเบลบ้า ... จะอิออนพูดไม่ชัดอีกคน มันดูกระไรอยู่เน้ เอิ๊กกก

ฟิคแบบนี้แล แนวถนัดของบีจัง เอิ๊กกกก เขียนแล้ว อ่านแล้ว คิดถึงฟิคเก่า ๆ จังเลยค่ะ ฮัลเดียร์น้อย เลโกลัสน้อย เอลดาริออนน้อย เอสเทลน้อย สองแฝดน้อย น้องอ้อและพรรคพวก ... น่ารักจังค่า ... ตอนนี้ เปิดฮาเร็มห้องเด็ก ต้อนรับน้องใหม่ อิออนน้อย กับราดูว์น้อย เอิ๊กกกก ... ฮี่ มากินขนมกัน เดี๋ยวพี่บีจังเลี้ยงเองเน้

ต่อนิดนึง ... คือ ไม่ได้มีเจตนาเปรียบเทียบ LJ กับ Exteen นะคะ รัก Exteen เพราะที่นี่เป็น Communities ฝีมือของคนไทยล้วน ๆ น้อง ๆ ที่นี่น่ารักทุกคน และที่สำคัญคือ เราชอบอะไรคล้าย ๆ กันค่ะ คุยกับคนไทยด้วยกันเอง สนุกว่าคุยกับฝรั่งเยอะค่ะ ถึงหา Communities ดี ๆ ของคนไทยสิงสถิตด้วยไงคะ ฮี่

บีจังไม่ Mind เรื่องคอมเมนต์เท่าไร อ่านแล้วชอบก็พอแล้วค่า (แต่อย่าขโมยก็พอ ฮี่) ไม่คอมเมนต์ก็ไม่เป็นไร ตัวบีจังเอง บางทีก็ไม่ได้คอมเมนต์บล็อคคนอื่นเหมือนกัน และยิ่งตอนนี้ บีจังล็อค รับแต่คอมเมนต์สมาชิกด้วย ฉะนั้นคนนอก Exteen ยิ่งคอมเมนต์ไม่ได้ใหญ่ ไม่เป็นไรค่า ไม่ว่ากันเน้

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ขอส่งกำลังใจไปให้คุณ Violet หนู สกบร และคนที่โดนคล้าย ๆ กันด้วยค่า

รักทุกคนค่า ฮี่

Edit 2 : ขอบคุณน้อง Moth บีจังเบลอเองค่า เอิ๊กกกก

Edit 3 : มีคนใจดีสแกน <beep> คุงใน Entry ก่อนนู้นให้แล้วค่ะ ชัดแจ๋ว หล่อปิ๊ง เลยค่า