For the love of Vincent

WARNING : กระโถนยังอยู่ข้าง ๆ ตัวนะคะ เอิ๊กกกก

Title : จีบ รอบ สอง
Part 2
Author : BeeJang

Pairing : Reno / Yazoo
Genre : Humor / Romance อะฮิอะฮิ
Rating : PG13 เหมือนเดิม

Disclaimer : All character belongs to Square Enix, ห้ามนำไปโพสที่ไหนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอได้ค่ะ บีจังไม่หวง ไม่ดุด้วย แต่บอกกันก่อนเน้ อิอิ คนเล่นเน็ตต้องมีมารยาทค่ะ

************

พอหัวถึงหมอน ยาซูก็หลับยาวเลยจนกระทั่งค่ำถึงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ข้างนอกมืดแล้ว และข้างล่างก็มีเสียงจ๊อกแจ๊กดังขึ้นมา ลงมาเปิดสมองบ้างก็ดีเหมือนกัน ยาซูคิด

เขาถอดเสื้อคลุมตัวยาวออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำตัวใน กับกางเกงหนังสีดำ พรุ่งนี้เขาคงออกมาหาซื้อเสื้อผ้าสักชุดสองชุดเอาไว้เปลี่ยนเวลาพักอยู่ที่นี่ ยาซูรักสะอาด เขาจะไม่ยอมใส่ชุดเดียวตลอดสามวันเด็ดขาด

ที่บาร์คนเยอะกว่าเมื่อตอนบ่ายมากนัก โต๊ะเล็ก ๆ มีคนนั่งเต็มไปหมด ยาซูจึงหลบไปนั่งที่บาร์ ที่เดิมที่เขานั่งยังว่างอยู่ เด็กน้อยมาร์ลีนยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร ชายหนุ่มผมทองชี้ ๆ ที่ชื่อคลาวด์นั่งคุยอยู่กับแขกในร้าน สาวผมดำหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา

สวัสดี ฉันชื่อทิฟา เป็นเจ้าของที่นี่ มาร์ลีนบอกฉันแล้วว่าคุณจะพักที่นี่สามวัน

อ้อ สวัสดี ผมชื่อยาซู ยาซูตอบ เขาต้องอยู่ที่นี่ตั้งสามวัน ผูกมิตรไว้กับเจ้าของร้านไว้คงจะดีกว่า เผื่อได้ส่วนลดค่าห้องหรืออาหารฟรีสักมื้อสองมื้อ

อยากทานอะไรไหม หรือเอาอะไรที่แรงกว่านั้นก็ได้ ทิฟากล่าว ท่าทางของเธอดูนักเลง ไม่กลัวใคร สมแล้วที่คุมบาร์แบบนี้ได้

ขอจินโทนิคพอ ฉันเพิ่งกินมา ยังไม่หิว ยาซูตอบ ทิฟายิ้ม ก่อนจะหันไปจัดเครื่องดื่มมาให้

ยาซูเริ่มมองไปรอบ ๆ บาร์อีกครั้ง ชายทั้งสามคนที่เขาเห็นเมื่อตอนบ่ายยังอยู่ แต่คราวนี้พวกเขานั่งรวมที่โต๊ะเดียวกัน กำลังเล่นไพ่เรียงเจ็ด โดยมีคลาวด์ยืนมองอยู่ เด็กสาวคนหนึ่งกำลังอวดมาเทเรียสีเหลืองให้มาร์ลีน และเด็กชายวัยเดียวกับมาร์ลีน

มีแขกคนอื่น ๆ ที่แต่งกายด้วยชุดสูทสีดำคมเข้มนั่งรวมกันที่โต๊ะถัดไป หนึ่งในนั้นหัวล้าน ใส่แว่นดำ ยาซูนึกแปลกใจว่าไยค่ำแล้ว หมอนั่นยังใส่แว่นอีก ถัดออกมาคือชายร่างสูงที่มีผมยาวสีดำ ใบหน้าเคร่งเครียดราวกับต้องแบกความรับผิดชอบอะไรสักอย่างไว้ในใจ ในโต๊ะนั้น มีผู้หญิงผมสั้นสีทอง หน้าตาน่ารักนั่งอยู่ด้วย เธอกำลังคุยกับชายผมยาวอยู่

ที่โต๊ะใกล้ ๆ กับยาซู มีชายผมยาวในชุดสูท นั่งอยู่กับชายผมสีทรายในชุดสูทสีขาวที่มีใบหน้าหล่อเหลามาก ๆ สองคนนี้ดูภูมิฐานกว่าคนอื่น ๆ ในร้านนัก ยาซูคิดว่าสองคนนี้อาจเป็นผู้บริหารใหญ่ของบริษัทที่ไหนสักแห่ง เพราะมีบอดี้การ์ดคนหนึ่งยืนคุมอยู่

บอดี้การ์ดคนนั้นมีผมแดงยุ่ง ๆ ที่หน้าผากคาดแว่นแปลกตา รอยยิ้มที่มุมปากดูคุ้นตานัก และดูเหมือนว่ารอยยิ้มนั้นจะกว้างขึ้นเมื่อยาซูสบสายตากับเขา

เฮ้ย ไอ้หมอนี่มันไอ้หมอนั้นนี่หว่า ยาซูที่กำลังตกใจ กำลังเรียบเรียงความคิด ชื่อของนายคนนั้น เรโน คนที่จีบเขาที่บริษัทชินระ ยาซูจำได้แล้ว

เรโนยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่ายาซูจำตนเองได้แล้ว และก็เดินตรงมาหายาซู

สวัสดีครับ น้องยาซูคนสวย เรโนเริ่มการจีบยาซูอีกครั้งด้วยรอยยิ้มหวานกระชากหัวใจ เห็นไหมครับว่าเราเป็นเนื้อคู่กัน พรหมลิขิตชักพาให้เรามาพบกันอีกครั้งแล้วนะ

ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอก บังเอิญมากกว่า ยาซูตอบเสียงเย็นชา ก่อนจิบจินโทนิคที่ทิฟานำมาให้

ทิฟาจ้องเรโนอย่างไม่เห็นด้วย เธอไม่ชอบให้ใครมากวนแขกในร้าน สายตาดุร้ายของเธอจ้องไปที่เรโน มือท้าวสะเอวเอาเรื่อง จะเอาอะไรหรือเปล่าเรโน?

ขอนมเย็นครับผม

ยาซูกับทิฟาขมวดคิ้ว ไอ้หมอนี่จะมาไม้ไหนอีก

เรโนทำท่าเอียงอาย โธ่ ก็ผมออกจะเป็นเด็กดี เด็กดีต้องกินนมเย็นสิครับ ใช่ไหมจ๊ะ ยาซูคนสวย

ยาซูยักไหล่ ไม่รู้ไม่ชี้ ทิฟาหันไปทำนมเย็นอย่างไม่ค่อยไว้ใจเรโนที่ถือโอกาสกระโดดขึ้นนั่งข้างยาซู และก็นั่งเท้าคางจ้องยาซูตาไม่กระพริบ

ว่างมากหรือไง มานั่งจ้องกันแบบนี้น่ะ ยาซูที่ชักรำคาญ ถูกคนจ้องเอาจ้องเอาแบบนี้ เขินเป็นเหมือนกันนะ

ไม่ว่างหรอกครับ ตอนนี้หัวใจผมไม่ว่าง มีน้องยาซูนั่งอยู่เต็มหัวใจแล้วครับ เรโนพูดเสร็จก็ทำตาเยิ้ม ยาซูสำลักจิน ทิฟาเกือบทำนมหก ชายสองคนที่เหมือนเป็นเจ้านายของเรโนหรี่ตา และจ้องเรโนด้วยสายตาประหลาด โอ๊ะ สำ (ลัก) รักพี่หรือครับ เดี๋ยวพี่ช่วยผายปอดให้ไหมครับ พูดจบ เรโนก็ทำทีจะเข้าไปลูบหลัง โอบกอดยาซู แต่ยาซูปัดมือของเรโนทิ้งไว้อย่างรวดเร็ว คล่องแคล่ว

อย่านะโว้ย ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ยาซูคำรามแฮ่ ๆ ใส่ แต่เหมือนเรโนจะไม่กลัว

แหม น้องยาซูล่ะก้อ ก็พี่เรโนเป็นห่วงนี่นา เรโนทำท่าแง่งอน เอาแต่ใจ แต่ยาซูเพียงแต่ส่ายหน้า รับไม่ได้ ยาซูแอบได้ยินสองหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างหลังกระซิบกระซาบกัน ประมาณว่า เรโนเริ่มใช้มุขเดิมจีบคนสวย ๆ อีกแล้ว แต่เรโน บังเอิญได้ยิน เขาหันมายังสองหนุ่ม

โธ่ ท่านประธาน คุณรีฟ พูดงี้ ผมเสียหมดเลย เรโนตัดพ้อ

นายมีอะไรที่ยังไม่เสียด้วยเหรอ? รีฟกล่าว พลางหัวเราะ

โธ่ ผมจริงจังนะครับ เกิดมา ไม่เคยคิดอยากปลูกต้นไม้มาก่อนเลย เรโนมองไปยังยาซูด้วยสายหวานเยิ้ม ยาซูจ้องตอบ คำถามผุดขึ้นในดวงตา แต่เขาไม่ได้ถามออกไป ปลูกต้นไม้อะไรวะ เรโนเหมือนจะเข้าใจคำถามในดวงตาสีเขียวสวยของยาซู เขาร้องครวญ อ้าว ก็ปลูกต้นรักกับน้องยาซูไงล่ะครับ แหม ทำเป็นไม่รู้ไปได้

รีฟกับท่านประธานส่ายหน้า ยาซูทำหน้าปุเลี่ยน ๆ เกิดมา เขายังไม่เคยเจอใครแบบเรโนมาก่อนเลย แม้แต่ลอสที่ว่าน่ารำคาญและงี่เง่าที่สุดแล้ว ยังไม่เท่าเรโน ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขานี้

แต่ลึก ๆ แล้ว ยาซูเองก็ไม่ได้รำคาญเรโนเท่าไร โดนมุขจีบแบบนี้เข้าบ่อย ๆ ใจก็เริ่มจะอ่อนเอนเอียงบ้างเหมือนกัน เขาไม่ใช่คนที่มีหัวใจเป็นน้ำแข็งนี่นา ถึงจะมีความเย็นเกาะอยู่ตรงหัวใจบ้าง แต่มันก็ละลายง่ายนักหากเขาเองมีใจตอบ

และเรโนเองก็ไม่เลวนักด้วย

เรโนดื่มนมเย็นที่ทิฟาเอามาให้ เขายกซดไปครึ่งแก้ว ก่อนจะรำพัน นมหวานจังนะทิฟา แต่ก็ยังหวานไม่เท่าหน้าหวาน ๆ ของน้องยาซู สงสัยพี่เรโนต้องเป็นเบาหวานแน่ ๆ เลย

สมน้ำหน้า ทิฟาตอบ เธอหันไปล้างแก้วที่คลาวด์ยกมาให้จากโต๊ะของแขกที่ลุกออกไปแล้ว

แหม ถ้าพี่เรโนตายไปจริง ๆ น้องยาซูเหงาแย่เลย

ยาซูหัวเราะหึหึ ฉันคงดีใจมาก ๆ เลยล่ะ

อย่าพูดตัดรอนกันแบบนี้สิครับ พี่เรโนเจ็บหัวใจนะ เรโนกุมอกซ้ายตนเอง ทำสีหน้าเจ็บปวด คลาวด์เบ้ปาก ทีฟาส่ายศีรษะ ทำหน้าหมั่นไส้อย่างแรง

ยาซูเลิกคิ้วน้อย ๆ เอียงคอนิด ยิ้มที่มุมปากหน่อย ๆ เอาวะ เล่นกับมันหน่อย อ้าว เจ็บหัวใจได้ไงน่ะ ก็เห็นบอกว่าหัวใจนายอยู่กับฉันไม่ใช่เหรอ?

อึ้ง เรโนอ้าปากค้างขณะหนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้าง ถูกใจที่ยาซูเล่นด้วย โหย เล่นมุขแรงนะครับ พี่ตั้งตัวไม่ติดเลย

ยาซูยิ้ม เข้าทาง ก็เห็นตั้งตัวไม่ติดตั้งแต่เจอฉันแล้วไม่ใช่เหรอ

ใช่ครับ หัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยล่ะ มันลอยไปหาน้องยาซูตั้งแต่แรกพบเลยครับ เรโนทำตาหวาน พี่รู้นะ น้องยาซูไม่เห็นพี่ในสายตาเลยใช่ไหม?

รู้แล้วจะถามอีกทำไมล่ะ

เรโนยิ้มกว้าง เข้าทางบ้างล่ะ ไม่เห็นพี่อยู่ในสายตาก็เพราะเห็นพี่ในหัวใจอยู่แล้วใช่ไหมครับ

รับไม่ได้ ทิฟากับคลาวด์เริ่มขยับไปห่าง ๆ รีฟกับท่านประธานที่นั่งอยู่ไม่ไกลก็เริ่มทนไม่ไหวกับมุขของเรโน ยาซูหัวเราะ ฉันคงแข่งมุขกับนายไม่ไหวแน่ ๆ ยอมแพ้ล่ะ

โอย น้องยาซูไม่แพ้พี่เรโนหรอกครับ น้องยาซูชนะใจพี่เรโนตั้งแต่แรกพบเลยล่ะ

อ้วกจะแตก ยาซูส่ายหน้า ฟังมุขของเรโนบ่อย ๆ เข้าเริ่มง่วงอีกแล้ว ไม่ไหวแล้ว คุยกับนายแล้วง่วงชะมัด ไปนอนล่ะ ยาซูกล่าว ตัดบท และลุกจากที่จะเดินขึ้นห้อง เสียงของเรโนดังไล่หลังมา น้องยาซูครับ ขอให้ฝันร้ายนะครับ

ทั้งร้านเงียบกริบหันมองเรโนและยาซู ส่วนยาซูที่เดินก้าวขึ้นบันไดไปแล้วสองขั้นชะงักนิ่ง หันมองจ้องเรโน ที่ยิ้มกว้าง

พี่จะได้เป็นพระเอกขี่ม้าขาว ไปช่วยน้องยาซูในฝันไงครับ

อึ้งอีกครั้ง มีเสียงครวญครางสำลักไอดังกระแอมขึ้น พร้อมกับเสียงหัวเราะ ยาซูส่ายศีรษะอย่างแรง ก่อนจะรีบเดินกลับห้องนอนตัวเองทันที

********************

TBC

กระโถนยังอยู่กันใช่ไหมคะ ฮ่าฮ่าฮ่า มุขเสี่ยว ๆ เหมือนเดิม ไอ้เรโนเอ๊ย .... ยิงบ่อย ๆ น้องยาซูก็อ่อนเหมือนกันเน้ ตอนนี้ น้องยาเล่นด้วยแล้วนะ เอิ๊กกก ตอนหน้า ... ไม่บอกค่ะ เอิ๊กกก เพราะบีจังเองก็ยังคิดไม่ออกค่ะ หุหุ

ขอตัวไปหามุขเสี่ยว ๆ มาให้เรโนก่อนนะคะ บีจังไม่ได้คิดมุขเองเน้ ไม่สามารถค่ะ เสี่ยวขนาดนี้ Google อย่างเดียวค่า เอิ๊กกกก